Succesverhalen 🎔

Bello

 

Ons verhaal ♡

Adoptie... een hond uit een ander land waar je van weet dat hij niet de liefde heeft gehad zoals uit een perfect nestje in eigen land maar dat hield ons niet tegen en de keuze was snel gemaakt. Welke stichting was een zoektocht , er zijn zovele stichtingen die goed werkt verrichten.

Een betrouwbare stichting vinden is dan ook geen evidente.

Bij Story of the Strays hadden wij een directe klik , een geruststellend gevoel. De lijst van de hondjes was lang maar onze Max toen nog Bello genaamd sprong er uit. Zijn lieve gezichtje vertelde zoveel , 3.5 maand oud en klaar voor een warm nestje.

Door de coronacrisis en problemen rond het transport liep alles vertraging op , uiteindelijk op 21 juli 2020 kwam onze Max aan op de luchthaven in Schiphol.

Angstig kwam hij ons huisje binnen , alles was vreemd voor hem. Heel veel voorbereid en toch zocht Max zijn plekje op de grond ver van ons weg. De eerste week verliep moeilijk , zoekend naar de juiste voeding, zijn angst naar ons toe overwinnen.

Stap voor stap begon hij ons te vertrouwen en begon hij ook te spelen, eens hij ons vertrouwde groeide zijn zelfvertrouwen.

We zijn nu 2 maanden en 5 dagen verder en Max heeft zijn plekje binnen ons gezin  helemaal gevonden.

Hij geniet intens van het gezinsleven en ook al is zijn angst naar vreemde mensen , dieren,  nieuwe dingen, plotse bewegingen nog altijd heel groot toch weten we dat hij hierin zal groeien.

Een jonge speelse hond die graag ondeugend is maar ons helemaal weet in te pakken met zijn charme.

Het vergt veel energie en inzet maar we zouden het helemaal opnieuw doen. Als ik in Max zijn ogen kijk die mij vertellen hoe gelukkig hij is , dat is een onbeschrijfelijk gevoel.

Een perfecte pup vind je overal , een hond adopteren blijft een uitdaging en elke hond is anders. Hij heeft een rugzakje wat hij altijd met zich zal meedragen maar als gezin met beperkingen staan wij samen sterk. Max heeft ons gezin compleet gemaakt ♡

 


Bella

 

Het gastgezin van Bella verteld.... liefde op het eerste gezicht ♡

Lieve, Mooie Bella!

In mei hadden wij voor het eerst contact met de Stichting. Wat leek het ons leuk om te helpen met het opvangen van honden! We werden gastgezin en al snel zou onze eerste hond Bella arriveren met de bus.Het ging allemaal heel snel, maar we waren enthousiast. Snel alle spullen in huis halen, de kinderen hyper en lekker een weekje vrij om de hond alle aandacht te kunnen geven.29 mei zou ze aankomen, 6 maanden jong. Bella had al lang moeten wachten, vanwege de corona. Maar nu mocht ze toch echt naar Nederland komen.

De bus vertrok, Bella zou worden opgehaald uit het asiel. Toen een telefoontje, helaas de chip zat niet goed. Bella kon niet mee naar Nederland.Wat een teleurstelling. Maar we besloten te wachten op Bella.

Eind juni zou het worden. Maar binnen de Stichting zat het niet mee. Er werden veel eisen aan de nieuwe bus gesteld en in de opvang in Griekenland bleven de honden maar binnenkomen. Ziek, zwak, klein, groot. Het koste veel aandacht, geld en zorg. De bus, daar werd hard aan gewerkt. Maar steeds weer die hobbels in de weg…..

Wachten, wachten en wachten. Maar we hadden er alle vertrouwen in dat Bella zou komen. 4 augustus werd de dag. Na een lange reis zouden wij Bella dan eindelijk Nederland kunnen laten zien.Ook dit werd een reis met vele hobbels. De Stichting deed zo haar best, maar er zat zo veel tegen!

Maar eindelijk was ze er dan. En het was waar: Lieve, Mooie Bella.Ik tilde haar over de drempel achter in een apart huisje. Daar sliep ik naast haar op de bank. Wat was het spannend!Langzaam iedere dag verkende ze de tuin een stukje verder. Iedere dag kwam ze steeds iets dichter bij de gezinsleden. Eerst bij mij, de kinderen en toen mijn man. Iedere dag mochten we haar een stukje meer aanraken, werd ze blijer en vrolijker. Iedere dag liep ze terug naar haar vertrouwde plekje: achter in het “ander” huis, om daar alleen te slapen.

Tot het moment, op een avond. Ze kwam binnen bij ons in de woonkamer, plofte neer en is niet meer weggegaan. Niet meer terug naar het “ander” huis. Genoeg vertrouwen om in het huis van de mensen te slapen.

Het te verwachte appje kwam binnen: kan je een stukje schrijven ter promotie over Bella? En daarna: We hebben een gezin dat interesse heeft in haar.

Maar Lieve, Mooie Bella. We konden je gewoon niet meer laten gaan! Alles klopt, je was in ons gezin gekomen en had je plekje gevonden. Hoe konden we je nu weer loslaten.

Bella, Lieve Mooie Bella. We hebben lang op je moeten wachten, maar dat was zeker de moeite waard. Nu ben je onderdeel van ons gezin. Je mag blijven!!!Gaan we samen op weg. We zullen nog vele hobbels tegen komen, maar ook die gaan we overwinnen! Samen stapje voor stapje. Soms een stapje terug, maar vele vooruit.Lieve, mooie Bella, wat zijn we blij met jou!

 


Patty (Babs)

 

26 februari 2020, terwijl ik in het ziekenhuis zat met mijn zieke dochter, zag ik op de site een prachtig hoofd van een Griekse kanjer.

Ze heette Patty en ik was verliefd. Wat een plaatje en alles wat ik wilde.

Ik hoorde dat ik haar mocht adopteren en zaterdag 7 maart was het eindelijk zover.

Ik hield van haar vanaf moment 0 en ze ging mee naar Nootdorp.

Onderweg bleek dat autorijden nog niet helemaal haar favoriete bezigheid is

De eerst tijd moest Babs (Patty vinden we niet zo leuk) behoorlijk wennen. Rust, reinheid en regelmaat zijn toch de sleutelwoorden voor adoptiehonden. Het werpt zijn vruchten af.

Ze luistert alleen als er eten mee gemoeid is, is onvermoeibaar met wandelen en bezit een enorme dosis liefde en aanhankelijkheid .
Ze leert ons te vertrouwen en zo gaan we haar nog meer kennen.
Wat zijn we blij met haar!

Ook fijn dat we haar via een Stichting hebben geadopteerd bij welke we met vragen ook steeds terecht konden.
Ja, volmondig JA. We houden van haar tot de maan en terug

 


Roxy

 

Roxy is inmiddels al drie maanden bij ons. Ze past zich ontzettend goed aan en is niet meer weg te denken uit ons gezin.

We lopen heerlijk in het park en afgelopen week zijn we weer lekker op het strand geweest.

Wat geniet ze als ze lekker los kan rennen. Andere hondjes blijven af en toe nog een beetje spannend maar haar zelfvertrouwen groeit.

Mandy heeft ons heel goed geholpen met al onze vragen.

We hadden geen beter match kunnen bedenken!

We zijn blij dat we haar een beter leven kunnen geven en zij is blij met ons!

 


Isabelle

 

In 2017 overleed, na een korte hevige ziekte, onze druktemaker Bulles, een zwarte labrador-kruising.

Daar hadden wij natuurlijk veel verdriet van en dus kwam er geen nieuwe hond. Medio 2019 waren we toch weer toe aan zo’n natte neus in huis.

Dus op zoek… Wij dachten eigenlijk niet aan een zwervertje uit het buitenland en bekeken daarom vele asielen en online plaatsingssites.

Nergens konden wij slagen. Wij zagen vele lieve, leuke, schattige en stoere honden langskomen, maar bij geen enkele kregen wij de klik die ons Bulles kon laten vergeten.

Uiteindelijk kwam ik Isabelle tegen op Facebook bij Story of the Strays.

Haar koppie, beschrijving en karakter sprak ons aan. Om een lang verhaal kort te maken…wij werden geselecteerd en Isa, zoals wij haar noemen, mocht mee naar huis.

Mandy had ons nog voorbereid op een paar “minpuntjes” en dus dachten wij nog een hele kluif aan de opvoeding te krijgen.

Want als zwervertje heb je die opvoeding waarschijnlijk overgeslagen.

Als je haar erg enthousiast begroette, deed ze van pure emotie een plasje in de keuken.

Boeien, geen aandacht aan besteden, dweil erover en klaar. Voortaan rustig benaderen en binnen een paar dagen was dat euvel geleden.

Ook wilde ze niet aan de lijn poepen. Hebben we haar, heel “gemeen”, twee dagen lang niet in de tuin gelaten en heel vaak aan de riem naar het dichtstbijzijnde grasveldje.

Koekjes in de aanslag en jawel hoor, bingo! Binnen 2 dagen was poepen aan de lijn heel gewoon.

Een hond is nou eenmaal géén kant en klaar product.

Het beestje moet wennen aan de nieuwe roedel, aan de nieuwe regels en gewoonten. Wat is van mij en wat is van de baas, wat mag ik wel en wat mag ik niet. Jij als baas MOET daar het geduld voor opbrengen en duidelijk voor het dier zijn.

Zwerver Isabelle uit Griekenland werd al snel ONZE ISA. Rustig als het moet, enthousiast en speels als het kan, maar altijd ontzettend lief.

Natuurlijk zijn we nog niet klaar met opvoeden, maar ze is een schat en wij houden van haar.

En volgens mij houdt zij ook van ons!