Succesverhalen 🎔


Isabella (babs)

26 februari 2020, terwijl ik in het ziekenhuis zat met mijn zieke dochter, zag ik op de site een prachtig hoofd van een Griekse kanjer.

Ze heette Patty en ik was verliefd. Wat een plaatje en alles wat ik wilde.

Ik hoorde dat ik haar mocht adopteren en zaterdag 7 maart was het eindelijk zover.

Ik hield van haar vanaf moment 0 en ze ging mee naar Nootdorp.

Onderweg bleek dat autorijden nog niet helemaal haar favoriete bezigheid is

De eerst tijd moest Babs (Patty vinden we niet zo leuk) behoorlijk wennen. Rust, reinheid en regelmaat zijn toch de sleutelwoorden voor adoptiehonden. Het werpt zijn vruchten af.

Ze luistert alleen als er eten mee gemoeid is, is onvermoeibaar met wandelen en bezit een enorme dosis liefde en aanhankelijkheid .
Ze leert ons te vertrouwen en zo gaan we haar nog meer kennen.
Wat zijn we blij met haar!

Ook fijn dat we haar via een Stichting hebben geadopteerd bij welke we met vragen ook steeds terecht konden.
Ja, volmondig JA. We houden van haar tot de maan en terug

 


Roxy

Roxy is inmiddels al drie maanden bij ons. Ze past zich ontzettend goed aan en is niet meer weg te denken uit ons gezin.

We lopen heerlijk in het park en afgelopen week zijn we weer lekker op het strand geweest.

Wat geniet ze als ze lekker los kan rennen. Andere hondjes blijven af en toe nog een beetje spannend maar haar zelfvertrouwen groeit.

Mandy heeft ons heel goed geholpen met al onze vragen.

We hadden geen beter match kunnen bedenken!

We zijn blij dat we haar een beter leven kunnen geven en zij is blij met ons!

 


Isabelle

In 2017 overleed, na een korte hevige ziekte, onze druktemaker Bulles, een zwarte labrador-kruising.

Daar hadden wij natuurlijk veel verdriet van en dus kwam er geen nieuwe hond. Medio 2019 waren we toch weer toe aan zo’n natte neus in huis.

Dus op zoek… Wij dachten eigenlijk niet aan een zwervertje uit het buitenland en bekeken daarom vele asielen en online plaatsingssites.

Nergens konden wij slagen. Wij zagen vele lieve, leuke, schattige en stoere honden langskomen, maar bij geen enkele kregen wij de klik die ons Bulles kon laten vergeten.

Uiteindelijk kwam ik Isabelle tegen op Facebook bij Story of the Strays.

Haar koppie, beschrijving en karakter sprak ons aan. Om een lang verhaal kort te maken…wij werden geselecteerd en Isa, zoals wij haar noemen, mocht mee naar huis.

Mandy had ons nog voorbereid op een paar “minpuntjes” en dus dachten wij nog een hele kluif aan de opvoeding te krijgen.

Want als zwervertje heb je die opvoeding waarschijnlijk overgeslagen.

Als je haar erg enthousiast begroette, deed ze van pure emotie een plasje in de keuken.

Boeien, geen aandacht aan besteden, dweil erover en klaar. Voortaan rustig benaderen en binnen een paar dagen was dat euvel geleden.

Ook wilde ze niet aan de lijn poepen. Hebben we haar, heel “gemeen”, twee dagen lang niet in de tuin gelaten en heel vaak aan de riem naar het dichtstbijzijnde grasveldje.

Koekjes in de aanslag en jawel hoor, bingo! Binnen 2 dagen was poepen aan de lijn heel gewoon.

Een hond is nou eenmaal géén kant en klaar product.

Het beestje moet wennen aan de nieuwe roedel, aan de nieuwe regels en gewoonten. Wat is van mij en wat is van de baas, wat mag ik wel en wat mag ik niet. Jij als baas MOET daar het geduld voor opbrengen en duidelijk voor het dier zijn.

Zwerver Isabelle uit Griekenland werd al snel ONZE ISA. Rustig als het moet, enthousiast en speels als het kan, maar altijd ontzettend lief.

Natuurlijk zijn we nog niet klaar met opvoeden, maar ze is een schat en wij houden van haar.

En volgens mij houdt zij ook van ons!